Een kaptrui in kabouterstijl

Zeg niet zomaar kaptrui tegen deze kaptrui met XL kap! Ook wel een kabouterkap in kleinere mensjestaal. Waarom? Omdat kleine deugnietjes af en toe ook eens verwend mogen worden. Of gewoon omdat een kabouterkap zoooooo schattig is op zo’n klein hoofdje met een grote glimlach. Ok, en ook een beetje omdat de laatste lading stofjes met geen meter meer in mijn stoffenkast te krijgen was. Bovendien had ik het patroon van de kaptrui uit Stof voor durf het zelvers uitgeknipt liggen en al verschillende keren gemaakt, ideaal dus voor snelle stofverwerking. Kapinspiratie haalde ik bij het Deense merk Albababy, bekend voor ondermeer zijn hoody’s met puntkappen. Het stofje heet Robin Hood van Bora en komt van bij Kersenpitje.

Ps: Nevermind T’s -ahum- vreemde poses. Hij is wel degelijk blij met z’n kaboutertrui – zo liet hij al even uitbundig weten – maar een beetje gek mag ook eens 😉

imageimage

Regen en wind? Hoodietijd!

Haren die voor je ogen waaien, regendruppels in je gezicht op weg naar school. Nee, kleine T houdt er niet van. Als het aan hem ligt wil hij vandaag al een muts, sjaal en warme wanten..

Mwa.. ik snap hem wel. Ik heb het ook graag warm, maar mutsen en aanverwanten zien we zowat de helft van het jaar al. En ik weet dat een muts best stijlvol en mooi kan zijn, maar toch.. Een muts aantrekken staat in mijn hoofd gelijk aan toegeven dat het winter wordt. En dat wil ik niet. Echt nog niet. Uitstellen dus. En liefst zelfs zo lang mogelijk!

Er bestaat gelukkig nog een andere en minder drastische optie om dat schattig kopje nog even droog en warm te houden. Hoogdringend tijd om eens wat hoodies – oftewel kaptruien- in de kast van de jongste te toveren!

De kleine man is ondertussen al drie en past ein-de-lijk perfect in de kaptrui maatje 98 van Stof voor durf het zelvers, hoera!

Driejarige jongens houden – zoals de clichés gebieden – ook bij ons van auto’s, dino’s en al wat luid en groot is. O ja én van modder natuurlijk.
Gelukkig heb ik een lieverd in huis die daarnaast ook wel van zachte stofjes en lieve diertjes houdt. Resultaat? Eén stoere en één schattige hoodie en een tevreden knulletje!

De dino’s waren het eerst aan de beurt bij wijze van avant-première vooraleer  ik met ingehouden adem mijn schaar zette in de blauwe spons met überschattige pinguins. Deze laatste kocht ik hier een hele tijd geleden in het verre Finland. Tot deze week bleef dit vrolijke sponsen stofje meestal in mijn kast pronken. Heel af en toe durfde ik het eens uithalen om te aaien waarna het netjes terug werd opgevouwen. Het kwam gelukkig allemaal goed zoals je hieronder ziet – oef!

Untitled-1

Een jurkje om mee te dansen en draaien

Een winterjurkje moest het worden. Je weet wel zo eentje met een goeie voering die een moeder geruststelt dat haar kroost zeker warm genoeg heeft bij de start van de winter. Voor de dochter telde er maar één iets: het jurkje moest kunnen zwieren en draaien zodat ze er mee kon dansen!

Toen de wintercollectie net in de rekken hing scoorde ik alvast enkele oker-, petrol- en zalmkleurige basisstuks. Voor de verandering bracht ik deze geweldige stoffenwinkel nog eens een bezoekje. De zoektocht ging naar een perfect matchend stofje bij de oker- en petrolkleurige broekkousen in mijn saccoche. Uiteindelijk vond ik HET stofje met een subtiele print in de damesafdeling. Als voering koos ik een effen blauw katoentje.

Voor het patroontje haalde ik het boek Stof voor durf het zelvers nog eens van onder het stof – excuses voor deze wel erg voor de hand liggende woordspeling – en vroeg me meteen af waarom ik nog geen enkel jurkje uit dit boek had gemaakt? Waarom heb ik dit patroon niet eerder geprobeerd? Tijdens het doorbladeren zag ook mijn voornemen om nog meer kaptruien te maken voor de zoon terug het licht. Maar dat is voor een volgend blogberichtje 😉

De jurk dus. Het werd een versie met een bijna volledige cirkelrok. Op één of andere manier maakte ik bij het uittekenen van de cirkelrok een foutje waardoor het eerder een 3/4 cirkelrok werd. Desalniettemin, het model zit dochterlief als gegoten en met het laatste mooie weer werd het voor winterdagen gemaakte jurkje nog even een nazomerjurkje. En zo werd er toch zeker nog één keer duchtig gedanst en gezwierd in de zon. Op het gras. Én op blote voeten. Omdat het kon. Nég. Eat that winter!

dancing

Over katten die me poeslief aanstaren, één naaimachine.. en véél honden!

Met een op -voornamelijk aaibare- dieren verzotte dochter in huis moest het er ooit eens van komen natuurlijk.. Dochterlief had haar zinnen gezet op het prachtige stofje Packed cats van Elisabeth’s Studio en wou er een jurkje van.

Meteen stelde probleem 1 zich al: mamalief had voor een keer wat op de centjes gelet en maar een half metertje gekocht natuurlijk.. Daar kon écht geen jurk meer uit voor een flinke (bijna) zesjarige! Een rokje dan maar, maar wel eentje dat kon draaien! Ai. Nog steeds te weinig stof voor een cirkelrok. Een A-lijntje dan maar? Nee, niet akkoord..

Een plooirokje met gouden paspel kon haar hartje gelukkig wél bekoren. Ik gebruikte de handleiding uit het boek Stof voor durf het zelvers, rekende en telde en rekende opnieuw. Ok, twaalf plooien moest lukken met een stofbreedte van 110cm. Ik koos voor de eenvoudige tailleband-met-elastiekversie en toverde een glimlach op mijn kleine grote meid haar gezichtje. Opdracht volbracht!

rokje

En toen stelde probleem 2 zich.. Nu ja, ‘probleem’ is misschien wat overdreven.

Nichtjelief van 10 -tevens ook grote dierenvriend en sjaaltjesliefhebber- was dit stofje niet ontgaan natuurlijk! Al waren hondjes nòg leuker had ze -alles behalve- subtiel laten vallen. Dus trok tantelief met -ahum- grote tegenzin opnieuw naar Stoffen van Leuven. Ik omarmde de rol Packed dogs van Elisabeth’s Studio en liet opnieuw een half metertje afknippen.

Wegens start-van-het-schooljaar-drukte werd het een vlugge cirkelsjaal. Zondag ga ik haar ermee verrassen, ik ben benieuwd wat ze ervan vindt!

cirkelsjaal