Over katten die me poeslief aanstaren, één naaimachine.. en véél honden!

Met een op -voornamelijk aaibare- dieren verzotte dochter in huis moest het er ooit eens van komen natuurlijk.. Dochterlief had haar zinnen gezet op het prachtige stofje Packed cats van Elisabeth’s Studio en wou er een jurkje van.

Meteen stelde probleem 1 zich al: mamalief had voor een keer wat op de centjes gelet en maar een half metertje gekocht natuurlijk.. Daar kon écht geen jurk meer uit voor een flinke (bijna) zesjarige! Een rokje dan maar, maar wel eentje dat kon draaien! Ai. Nog steeds te weinig stof voor een cirkelrok. Een A-lijntje dan maar? Nee, niet akkoord..

Een plooirokje met gouden paspel kon haar hartje gelukkig wél bekoren. Ik gebruikte de handleiding uit het boek Stof voor durf het zelvers, rekende en telde en rekende opnieuw. Ok, twaalf plooien moest lukken met een stofbreedte van 110cm. Ik koos voor de eenvoudige tailleband-met-elastiekversie en toverde een glimlach op mijn kleine grote meid haar gezichtje. Opdracht volbracht!

rokje

En toen stelde probleem 2 zich.. Nu ja, ‘probleem’ is misschien wat overdreven.

Nichtjelief van 10 -tevens ook grote dierenvriend en sjaaltjesliefhebber- was dit stofje niet ontgaan natuurlijk! Al waren hondjes nòg leuker had ze -alles behalve- subtiel laten vallen. Dus trok tantelief met -ahum- grote tegenzin opnieuw naar Stoffen van Leuven. Ik omarmde de rol Packed dogs van Elisabeth’s Studio en liet opnieuw een half metertje afknippen.

Wegens start-van-het-schooljaar-drukte werd het een vlugge cirkelsjaal. Zondag ga ik haar ermee verrassen, ik ben benieuwd wat ze ervan vindt!

cirkelsjaal

Advertenties